Een sigaar is geen gewoonte maar een gelegenheid: een geboorte, een afscheid, een avond die zich onverwacht rekt. Wie er één per jaar rookt en dat goed doet, haalt er meer uit dan wie er wekelijks één wegpaft.
Kiezen
Begin mild en niet te dik. Een Dominicaanse of Nicaraguaanse sigaar in een corona- of robustoformaat rookt drie kwartier en overweldigt je niet. Cubaanse sigaren zijn vaak steviger dan hun reputatie doet vermoeden — bewaar die voor later.
Koop bij een tabakszaak met een humidor, niet bij een benzinestation. Een uitgedroogde sigaar trekt scherp en smaakt naar karton, hoe goed hij ooit ook was.
"Een sigaar is niet iets wat je consumeert. Het is een uur dat je vrijmaakt."
Aansteken en roken
Knip de kop er recht af, net boven de schouder — te diep en de sigaar valt uit elkaar. Steek aan met een cederhoutje of een gasaansteker zonder benzinesmaak, houd de vlam net onder de voet en draai tot de gloed gelijkmatig is.
Trek rustig, ongeveer één keer per minuut, en houd de rook in je mond. Inhaleren doe je niet: sigarenrook is daar niet voor gemaakt en je merkt het onmiddellijk. Tik de as er niet af, laat hem vanzelf vallen.
Waar het bij past
- Een single malt zonder ijs, of een oude rum.
- Espresso, zwart.
- Een tafel buiten, met wind mee.
- Gezelschap dat niet steeds hoeft te praten.
Wanneer je stopt
Leg hem neer als de smaak scherp wordt, meestal bij het laatste derde deel. Een sigaar tot de vingers oproken is geen prestatie; het is de enige manier om er een slechte herinnering aan over te houden.
Eén sigaar, goed gekozen, langzaam gerookt, in gezelschap dat de stilte verdraagt. Vaker hoeft niet.
Redacteur wijn en gedistilleerd
Maurits de Grave
Werkte in de bediening in Bourgondië en achter de bar in Antwerpen. Proeft graag blind, oordeelt zelden hardop.
Het gesprek
Doe mee aan de discussie
Reacties staan open voor leden van de Leesclub. Een beschaafde, gemodereerde ruimte — schrijf je hierboven in om een uitnodiging te ontvangen.
